Marcel Meijners (64) werkt sinds 1981 in de bouw. Eerst als timmerman, later als assistent-uitvoerder en vanaf 1985 als zelfstandig uitvoerder. Het grootste deel van zijn loopbaan speelde zich buiten af, op projecten door het hele land. De laatste twaalfeneenhalf jaar werkte hij bij Dura Vermeer in Hengelo. Daar nam hij begin 2026 afscheid van een vak dat hij altijd met plezier heeft gedaan.
“Wij zijn eigenlijk net nomaden,” zegt Marcel over het werken in de bouw. “Je maakt iets op een plek, het werk is af en dan pak je je boeltje weer op om ergens anders weer iets nieuws te creëren.” Juist die afwisseling sprak hem altijd aan. Renovatie, nieuwbouw, bedrijfshallen, kantoren. Geen dag was hetzelfde en dat maakte het werk voor hem zo mooi.
Altijd onderweg, altijd aan
Dat het werk hem goed beviel, staat buiten kijf. Tegelijk was het geen licht bestaan. Lange dagen, veel reizen, vroeg van huis en laat weer terug. “Dan ging je ’s morgens om vijf uur weg en was je er ’s avonds om zes uur weer. Dan maak je gewoon weken van ruim zestig uur.” Tel daar jaren van fysiek werk en rugklachten bij op en het is logisch dat hij op een gegeven moment begon na te denken over stoppen. Toen hij hoorde dat de voorwaarden voor uitvoerders waren vereenvoudigd en je als uitvoerder niet meer minstens vijf jaar als bouwplaatsmedewerker hoefde te hebben gewerkt, begon het te leven. Hij wilde helder hebben of het financieel klopte en of het moment goed was. “Ik heb ruim veertig jaar gewerkt, dan heb je meer dan genoeg bijgedragen. Maar het financiële plaatje moet wel passen.” Dat bleek gelukkig te passen en dat gaf rust.
Goed geregeld via de werkgever en vakbondsconsulent
Wat voor Marcel veel verschil maakte, was de begeleiding vanuit Dura Vermeer en vakbondsconsulenten. Daar spreekt hij met veel waardering over. “Ze legden alles gewoon uit in klip-en-klare taal. Dit verdien je nu, dit valt straks weg, dit komt ervoor terug vanuit de zwaarwerkregeling en dit zou je eventueel nog aan pensioen naar voren kunnen halen. Gewoon duidelijk.” In september volgde het laatste gesprek en kreeg hij het praktische advies om zijn ontslag op tijd in te dienen en tegelijk de zwaarwerkregeling aan te vragen. Daarna ging het snel. “Vrij vlot kreeg ik het akkoord dat ik gebruik kon maken van de zwaarwerkregeling.” Wat hem vooral bijbleef, was hoe soepel het traject verliep. Documenten uploaden, gegevens aanleveren, inzicht krijgen. Het was overzichtelijk en duidelijk. Geen gedoe, geen onnodige hobbels.
Een werkgever die het gunt
Ook op het werk werd zijn keuze goed ontvangen. Marcel voelde nergens weerstand. Integendeel. “Ze gunnen werknemers de kans om vroegtijdig te stoppen,” zegt hij over Dura Vermeer. Volgens hem helpt het dat er een directie zit die de praktijk kent. Mensen die zelf zijn begonnen op de vloer en weten hoe het er buiten aan toegaat. “Dat zijn wel jongens die weten hoe het werkt op de bouwplaats en niet alleen maar binnen hebben gezeten.” Dat begrip zorgde ervoor dat zijn vertrek niet voelde als een afscheid met tegenzin, maar als een logische stap na een lang werkzaam leven.
Een klein afscheid met grote waarde
Marcel wilde geen groot podium of uitgebreid in het middelpunt staan. Dat past niet bij hem. Dus koos hij bewust voor een klein en intiem afscheid, samen met de collega’s met wie hij dagelijks werkte. Even een hapje en een drankje, een paar uur samen en dan klaar. Juist dat kleinschalige maakte indruk. “De toespraken die voor mij zijn gehouden door zowel mijn projectleider als de directeur, die hebben me echt geraakt,” vertelt hij. “Dat was wel emotioneel.” Hij kijkt met veel warmte terug op dat moment. Waardering en respect zijn voor hem belangrijk, juist omdat je in een werkend leven zoveel tijd met collega’s doorbrengt. “Soms meer dan met je gezin,” zegt hij. “Dan moet je ook zorgen dat je op een goede manier met elkaar omgaat.”
Niet stilzitten, wel meer vrijheid
Wie dacht dat Marcel na 1 januari 2026 stil op de bank zou belanden, had het mis. Zelf moest hij daar ook een beetje om lachen. “Iedereen om mij heen dacht: dat wordt een niks de hele dag thuis. Maar dat is absoluut niet zo.” Hij vermaakt zich prima. Hij zit in het bestuur van de VvE van het appartement waar hij met zijn vrouw woont, past op zijn kleinkinderen, gaat mee naar voetbal, wandelt graag en fietst veel. En binnenkort stopt zijn vrouw ook met werken. Dan komt er nog meer ruimte om er samen met de camper op uit te trekken. “Ik geniet volop van deze vrije tijd,” zegt hij. En dat is precies waarom hij anderen ook wil meegeven om serieus naar de zwaarwerkregeling te kijken.
“Geniet ervan zolang je gezond bent”
Zijn boodschap aan mensen die nog twijfelen is helder. “Jongens, maak er gebruik van. Echt, verdiep je erin.” Daar zit wel een duidelijke voorwaarde aan: het moet financieel passen. Maar als dat zo is, vindt Marcel dat je jezelf die ruimte moet gunnen.